تیم «مثبت مگ» از گردهمایی نیروهای مجرب، پر انرژی و جوان تشکیل شده است که علاقمند به تحقیق و پژوهش در مسیر دستیابی به اطلاعات معتبر و بروز دنیا هستند و مشتاقاند هر آنچه سلامت و کیفیت زندگی انسانی را ارتقاء میبخشد را برای شما فراهم آورند. mosbatmag.com
ادامه...
د خارج و عضلات پا کشیده می شوند. مدت هاست که نسبت به کفش های پاشنه بلند نگاه بدبینانه ای وجود دارد و پزشکان معمولا در مورد پیامدهای بد آن برای سلامتی هشدار می دهند.کمردرد، واریس و خارج شدن بدن از حالت صحیح آن از مشکلاتی هستند که به استفاده از این کفش ها نسبت داده می شوند.</p> <p>احساس پادرد و از دست رفتن تعادل و به تبع آن افتادن زمین و شکستن استخوان های بدن از نتایج کفش های پاشنه بلند بخصوص در پای افراد تازه کار است.</p> <h3><strong>عواقب به پا کردن کعوارض کفش های پاشنه بلند
عوارض کفش پاشنه بلند
عوارض کفش پاشنه بلند
شاید بیان عوارض کفش پاشنه بلند تکراری باشد، شاید هم شما به عنوان یک خانم خود با تجربه پوشیدن این کفش ها از این عوارض به خوبی آگاهید. اما بهتر است با هم یک بررسی دقیق و سنجیده تر داشته باشیم.
به پا کردن کفش پاشنه بلند در زندگی روزمره بسیاری از زنان در سراسر جهان جایگاه ثابتی دارد. این کفش ها قد را بلندتر می کنند و به برخی احساس اعتماد به نفس بیشتری می بخشند.
قدمت کفش پاشنه دار:
شاید اولین بار فکر ساخت این کفش ها از تفاوت قد طبیعی زن ها و مردها ایده گرفته شده تا زنان در مهمانی ها یا در کنار همسر خود خیلی کوتاه به نظر نیایند. و یا شاید هم این فکر اولین بار به ذهن فردی که خود قد کوتاهی داشته است، خطور کرده باشد. به هر حال نقاشی ها و آثار به جا مانده از زمان های دور، نشان می دهد که سابقه کفش های پاشنه بلند بسیار طولانی است.
احساس غالب هنگام پوشیدن این نوع کفش ها:
هنگام پوشیدن کفش های پاشنه بلند، بدن از حالت معمولی خو
خوردن آب یخ و سایر نوشیدنی های خنک، بخصوص در روزهای گرم سال، طرفداران زیادی دارد. برای آنکه با مضرات خوردن آب یخ آشنا شویم بهتر است با هم این مقاله را تا انتها همراهی کنیم.
حساسیت دندانی:
مضرات خوردن آب یخ اول از همه متوجه دندان ها می شود. با ورود آب یخ به دهان، عصب های دندان دچار شوک شده و حساسیت آنها به شدت تحریک می شود. داشتن دندان خراب یا نیمه خراب این امر را به شدت تشدید می کند. زمانی که در حال خوردن غذا هستید سعی کنید به هیچ عنوان نوشیدنی داغ یا خیلی خنک نخورید. همچنین حواستان به گرم و سرد شدن دهانتان به واسطه خوردن نوشیدنیهای گرم و سرد باشد. با انجام این کار نادرست مینای دندان حساس شده و زمینه برای ایجاد حساسیت و دندان درد و حتی میگرن مهیا می گردد. اجازه دهید نوشیدنی از حالت خیلی خنک و یا داغ در بیاید و بعد آن را بنوشید.
شوک به بدن:
اکثر محققان بر این باورند که با توجه به دمای۳۷ درجه سانتی گراد بدن انسان در حالت عادی و دمای آب یخ که معمولا صفر درجه سانتیگراد است؛ با نوشیدن آب یخ دمای بدن انسان به طور ناگهانی تغییر نموده که این امر باعث آسیب های فراوانی به بدن می شود.
نوشیدن آب یخ موجب شوک بزرگ به متابولیسم یا سوختوساز بدنتان می شود. در واقع متابولیسم بدن همیشه به طور طبیعی دنبال دمایی نرمال برای رسیدگی به وظایف خود است. زمانی که آب یخ میخورد، بدن به جای آنکه از انرژی دریافتی از غذاها برای تامین نیازهای ارگانهای بدن استفاده کند، برای تنظیم و نرمال کردن دمای خود استفاده میکند.
سفت شدن چربی ها:
با توجه به اینکه اکثر افراد در سال های اخیر به تناسب اندام و دفع چربی های بدن می اندیشند، باید بگوییم که خوردن آب یخ موجب سفت شدن بافت چربی های بدن می گردد و روند از بین رفتن آن ها را به شدت کند می کند.
مواد چرب در تماس با دمای خیلی سرد میل زیادی به حفظ ماهیت خود دارند. یعنی در تماس با سرما حالت جامد خود را حفظ میکنند و به سختی ذوب میشوند. به همین دلیل نه تنها لازم است که از نوشیدن آب یخ بعد از غذا بپرهیزید بلکه بهتر است از مصرف خوردنیهای خیلی سرد مانند دسر، بستنی و… نیز اجتناب کنید. با ترک کردن این عادت نادرست غذاها و بخصوص غذاهای چرب با روند طبیعی وارد معده شده و راحتتر از طریق تماس با ترشحات دستگاه گوارش هضم میشوند.
رقیق شدن اسید معده و خطرات در پی آن:
اسید معدهای که توسط بدن و برای هضم غذاهای مصرفی تولید میشود بسیار متعادل و مناسب وظیفه است. اگر خوردن آب یخ را بعد از غذا به یک عادت تبدیل کنید، اسید معده رقیق شده و تاثیر هضم کنندگی آن کاهش پیدا میکند. در نتیجه معده برای تجزیه کردن غذاهای مصرف شده دچار مشکل شده و از آن بدتر اینکه این مواد غذایی در معده باقی میمانند تا اسید رقیقشده به حالت اول برگشته و بتواند وظیفه خود یعنی تجزیه غذاها را به درستی انجام دهند. در این مدت زمانی که مواد غذایی در معده تلنبار میشوند زمان کافی برای اکسید شدن و تولید باکتری هایی که باعث معده درد میشوند وجود دارد.
یبوست:
آشامیدن آب هم دمای اتاق به دستگاه گوارش کمک می کند، درحالی که مصرف آب یخ موجب بروز یبوست در بدن می شود. ماده غذایی که از دستگاه گوارش می گذرد، سفت و منجمد می شود. این در حالی است که روده ها منقبض گردیده و در دفع کردن مدفوع مشکل ایجاد می شود.
سردرد:
همان گونه که خوردن بستنی باعث به اصطلاح یخ زدن عصب های مغز می شود، خوردن آب یخ نیز همین حالت را ایجاد می کند. آب یخ باعث می شود خیلی از عصب های حساس ستون فقرات عکس العمل مناسب نداشته باشند. این پیغام سریع به مغز منتقل می شود که این امر به نوبه خود باعث سردردهای موقت و دایم می شود.
احساس خستگی:
از آنجایی که خوردن آب یخ بعد از غذا، انرژی دریافتی بیهوده صرف هضم غذا و همچنین بازگرداندن دمای بدن به حالت عادی میشود، فرد احساس خستگی میکند و میل زیادی به خوابیدن یا حداقل استراحت کردن دارد. در واقع نوشیدن یک لیوان آب یخ باعث ایجاد خستگی جسمی و سستی و کسالت روحی میشود.
چند پیشنهاد:
از نوشیدن آب خیلی سرد و یا نوشیدنی خیلی داغ بپرهیزید.
پس از بیدار شدن از خواب، یک لیوان آب با دمای محیط میل نمایید.
چند قطره آب لیموترش به آب اضافه کنید تا به خوبی رفع عطش نماید.
در نظر داشته باشید که چای، قهوه یا آبمیوه ها با وجود فواید خود، کمبود آب را برطرف نمی سازند.
در طول روز و در فواصل مناسب آب بنوشید تا از پر شدن مثانه یا احتمال حالت تهوع به دلیل نوشیدن آب زیاد جلوگیری شود.
موی سر بخش مهمی از زیبایی را تشکیل میدهد، نگهداری و زیبایی آن باعث شده است تا افراد در جای جای جهان، با استفاده از انواع شامپوها، رنگ موها، محصولات مراقبتی، تقویتی و… سعی در زیبا کردن و سالم سازی موهای خود داشته باشند. میتوان اولین و مهمترین دلیل استفاده از نرم کننده موی سر را نیز همین عامل بیان نمود.
خیلی از افراد بخصوص خانمهایی که موی بلند دارند، پس از حمام از زبری و شانه ناپذیری موی خود گله دارند. استفاده از نرم کنندهها در جهت رفع این مشکل باعث شده که این محصول عضو ثابت اکثر حمامها باشد.
دلایل بروز آسیب مو:
شستن بیش از حد مو، عدم استفاده از شامپوهای استاندارد، زیاده روی در شانه زدن مو، سشوار کشیدن زیاد، فر کردن موها، رنگ کردن مو با رنگهای شیمیایی، استفاده از ماده دکلره و همچنین تاثیر شرایط محیطی مانند اشعه ماورای بنفش خورشید، آب داغ وآب استخرها، همگی موجب آسیب سطح خارجی یا همان کوتیکول مو میشوند. لذا کوتیکول و رشد موها معمولا تحتتاثیر منفی این عوامل مخرب قرار میگیرد.
با آسیب دیدن سطح مو، شارژهای الکترواستاتیک ایجاد شده که موجب دور شدن موها از هم شده و شانه زدن و مرتب کردن آنها مشکل میشود. کوتیکول سالم و طبیعی دارای نظم ظاهری مشابه سلولهای چیده شده روی سقف خانههاست. لطافت و صافی مو به دلیل یک دست بودن و نظمی است که در کوتیکول مو وجود دارد.
در صورت آسیب به کوتیکول، سطح مو نامنظم و خراب گشته و مو حالت خشن پیدا میکند. لذا کدر شدن، شکستن و دو شاخه شدن انتهای مو (موخوره) پدید می آید.
تاثیر نرم کننده موی سر:
نرمکنندهها به منظور جلوگیری از آسیب رسیدن به سطح خارجی مو طراحی شده و با ایجاد یک پوشش روی سطح خارجی مو، به آن حالت صاف و یکنواخت میبخشد. بعلاوه نرم کننده موی سر باعث خنثی شدن بارهای الکتریکی سطح مو گشته و به این ترتیب مو دیگر آشفته و بینظم به نظر نرسیده و راحتتر حالت گرفته و شانه میشود.
همچنین نرمکنندههای موی سر باعث ضخیمتر به نظر رسیدن موها شده و از ایجاد گره در موها نیز جلوگیری میکنند.
اوج نیاز به نرمکنندهها:
پس از اعمالی چون، رنگ و مش کردن مو، استفاده از مواد بیرنگکننده مو (دکلره) و… نیاز به نرم کننده مو بیش از پیش میشود. مو در حالت طبیعی دارای شارژ منفی است و زمانی که در تماس با اکسیدان (رنگ، مش و مواد دکلره، و یا مواد فر دهنده) قرار میگیرد، میزان اسید سولفوریک در ساختمان مو بالا رفته و باعث افزایش شارژ منفی مو میشود.
تفاوت شامپو و نرم کننده:
شامپو از موادی تشکیل شده که پس از آبکشی بار الکتریکی منفی روی مو به جای میگذارد. این امر سبب باز شدن کوتیکولهای سطح خارجی مو شده و سبب از دست رفتن رطوبت مو و زبر و ناهمواری مو میگردد. به دلیل همین ناهمواری ، مو نور را به خوبی منعکس نمیکند، بنابراین مو درخشندگی خود را از دست داده و کدر ومات به نظر میرسد.
نرم کنندهها ولی از موادی تشکیل شده که در ساختار مولکولی آن بار مثبت وجود دارد. خنثی شدن بار الکتریکی مو به وسیله کاندیشنر موجب صاف شدن کوتیکول مو شده و در نتیجه مو حالت پذیر و درخشان می شود. بنابراین هر چه جنس طبیعی مو خشک تر باشد بیشتر به نرم کننده نیاز دارد، برای موهای خیلی خشک و آسیب دیده از نرم کننده های با نفوذ عمقی استفاده شده که به داخل کوتیکول نفوذ میکند.
روش استفاده:
پس از شامپو کردن، موی خود را به خوبی آبکشی نموده تا هیچ گونه اثری از شامپو بر روی موی شما باقی نماند. سپس موی خود را با دستتان آبگیری کنید. مویی که خیلی خیس باشد، قدرت جذب نرم کننده روی آن کمتر است. حال مقداری نرم کننده در کف دست خود ریخته و مو را مالش دهید تا به خوبی درکف دست شما پخش شود. سپس آن را به صورت یکنواخت روی همه تارهای موی خود پخش کنید.
پس از پخش نرمکننده به اندازه لازم و به نسبت بلندی و حجم مو، پس از مدتی که روی بسته بندی نرم کننده نوشته، مو را به خوبی آبکشی نمایید. (به طور معمول این زمان بین ۳ تا ۵ دقیقه میباشد)
چند نکته ضروری:
برای پخش نرم کننده بر روی مو، میتوانید از انگشتان خود به عنوان شانه یا از شانه های دندانه درشت استفاده کنید. به صورت افراطی و با خشونت این کار را انجام ندهید، این شانه زدن به دلیل خیس بودن مو و سستی ریشهها باید به آرامی صورت پذیرد.
شاید مهمترین نکته در استفاده از نرم کننده موی سر، هشدار جهت نرسیدن این ماده به ریشه مو باشد. بسیار هوشیار باشید که نرم کننده تنها ساقه مو را دربرگیرد و به ریشه مو برخوردی نکند.
در تمام مراحل شستشوی مو و مخصوصا پس از استفاده از نرم کنندهها یا انواع ماسکهای تقویتی، ابدا از آب داغ برای شستن و آبکشی استفاده نکنید. آب ولرمی که رو به سرما باشد برای آبکشی نهایی بسیار مفید میباشد.
سعی کنید مطابق با جنس موی خود شامپو و نرم کننده مناسب را برگزیده و از آن بهره ببرید. پیشنهاد ما استفاده از برندهای معتبر و آزمایش شده است.
بیشتر افراد در انتخاب کرم ضد آفتاب دچار مشکل هستند. زیرا مقایسه کردن آنها با یکدیگر کاری دشوار است. با هم انواع کرمها را بررسی خواهیم کرد.
کرم ضد آفتاب همانند سپری است که از پوست در مقابل پرتوهای خطرناک فرابنفش نور خورشید به دو شکل محافظت میکند. برخی از آنها باعث پراکنده شدن نور خورشید از طریق بازتاب آن میشوند. برخی نیز پرتوهای فرابنفش را قبل از رسیدن به پوست به خود جذب میکنند.
در گذشته، برای انتخاب یک ضد آفتاب خوب کافی بود به دنبال محصولی با SPF بالا باشیم. با این حال عامل محافظتی SPF فقط از ما در مقابل پرتوهای UV نوع B و در واقع فقط از یکی از انواع سرطان محافظت میکنند.
با این حال تحقیقات نشان میدهند که پرتوهای UV نوع A نیز میتوانند باعث بالا رفتن احتمال ابتلا به سرطان شوند. این پرتو باعث سوختگی پوست نمیشود، اما به اعماق پوست نفوذ کرده و چین و چروک ایجاد میکند. با تمام این اوصاف، یک کرم ضد آفتاب خوب باید از پوست در مقابل هر دو پرتو UVA و UVB محافظت کند.
مشخصات یک کرم ضد آفتاب مناسب:
SPF 15 یا بالاتر: این عامل نشان میدهد که کرم ضد آفتاب تا چه حد از سوختگیهایی که توسط پرتو UVB به وجود میآیند پیشگیری میکند. اگر پوست شما پس از گذشت ۱۰ دقیقه شروع به سوختن میکند، یک ضد آفتاب با SPF 15 این مدت را ۱۵ برابر میکند؛ بدین معنی که میتوانید پس از استفاده به مدت ۱۵۰ دقیقه در معرض نور خورشید باشید.
محافظت در مقابل پرتو UVA: هیچ معیاری برای اینکه مشخص شود یک کرم ضد آفتاب چقدر در مقابل پرتو UVA مقاومت ایجاد میکند وجود ندارد. به همین دلیل برای پی بردن به این مهم باید به محتویات کرم دقت کنید. به دنبال ضد آفتابهایی باشید که حاوی حداقل یکی از این مواد باشند:
اکامسول: یک ماده که به تازگی به عنوان فیلتری برای جلوگیری از UVA مورد تایید قرار گرفته است اکامسول است. این ماده در اروپا و کانادا به عنوان مکسوریل شناخته میشود.
آووبنزون: هلیوپلکس مادهای جدید نیست. این ماده نسخه تثبیت شده آووبنزون یا پارسول است. مولکولهای این ماده اگر تثبیت و متعادل نشوند، پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید شکسته شده و خاصیت خود را از دست میدهند.
دیاکسید تیتانیوم و اکسید روی: این مواد در ضد آفتابهای قدیمی نیز یافت میشوند و ارزانترین ضد آفتابها حاوی این مواد هستند.
مقاوم در برابر آب و تعریق: اگر قرار است که پس از مصرف ضد آفتاب شنا کنید یا بر اثر ورزش کردن بدنتان عرق کند، این دسته از ضد آفتابها را فراموش نکنید. با این حال فراموش نکنید که این کرمها به طور کامل ضد آب نیستند و باید به طور منظم آنها را استفاده کنید. حداکثر زمان استفاده از آنها در آب در برخی از انواع ۸۰ دقیقه است.
ضد آفتاب مخصوص کودکان: پوست کودکان بسیار حساس است و به راحتی پس از استفاده از ضد آفتابهای مخصوص بزرگسالان تحریک میشود. پس باید استفاده از کرمهای حاوی پارا آمینو بنزوئیک اسید و بنزوفنهایی مانند دیاکسیبنزون، اکسیبنزون و سالیسوبنزون بر روی پوست آنها خودداری کنید.در عوض از محصولاتی که حاوی دیاکسید تیتانیوم و اکسید روی هستند استفاده کنید.
کرم ضد آفتاب برای پوستهای دارای حساسیت یا مشکل: افرادی که دارای پوست حساس هستند یا مشکلات پوستی مانند آکنه روزاسه دارند میتوانند از ضد آفتابهای مخصوص کودکان نیز استفاده کنند.
خوردن آب یخ و سایر نوشیدنی های خنک، بخصوص در روزهای گرم سال، طرفداران زیادی دارد. برای آنکه با مضرات خوردن آب یخ آشنا شویم بهتر است با هم این مقاله را تا انتها همراهی کنیم.
حساسیت دندانی:
مضرات خوردن آب یخ اول از همه متوجه دندان ها می شود. با ورود آب یخ به دهان، عصب های دندان دچار شوک شده و حساسیت آنها به شدت تحریک می شود. داشتن دندان خراب یا نیمه خراب این امر را به شدت تشدید می کند. زمانی که در حال خوردن غذا هستید سعی کنید به هیچ عنوان نوشیدنی داغ یا خیلی خنک نخورید. همچنین حواستان به گرم و سرد شدن دهانتان به واسطه خوردن نوشیدنیهای گرم و سرد باشد. با انجام این کار نادرست مینای دندان حساس شده و زمینه برای ایجاد حساسیت و دندان درد و حتی میگرن مهیا می گردد. اجازه دهید نوشیدنی از حالت خیلی خنک و یا داغ در بیاید و بعد آن را بنوشید.
شوک به بدن:
اکثر محققان بر این باورند که با توجه به دمای۳۷ درجه سانتی گراد بدن انسان در حالت عادی و دمای آب یخ که معمولا صفر درجه سانتیگراد است؛ با نوشیدن آب یخ دمای بدن انسان به طور ناگهانی تغییر نموده که این امر باعث آسیب های فراوانی به بدن می شود.
نوشیدن آب یخ موجب شوک بزرگ به متابولیسم یا سوختوساز بدنتان می شود. در واقع متابولیسم بدن همیشه به طور طبیعی دنبال دمایی نرمال برای رسیدگی به وظایف خود است. زمانی که آب یخ میخورد، بدن به جای آنکه از انرژی دریافتی از غذاها برای تامین نیازهای ارگانهای بدن استفاده کند، برای تنظیم و نرمال کردن دمای خود استفاده میکند.
سفت شدن چربی ها:
با توجه به اینکه اکثر افراد در سال های اخیر به تناسب اندام و دفع چربی های بدن می اندیشند، باید بگوییم که خوردن آب یخ موجب سفت شدن بافت چربی های بدن می گردد و روند از بین رفتن آن ها را به شدت کند می کند.
مواد چرب در تماس با دمای خیلی سرد میل زیادی به حفظ ماهیت خود دارند. یعنی در تماس با سرما حالت جامد خود را حفظ میکنند و به سختی ذوب میشوند. به همین دلیل نه تنها لازم است که از نوشیدن آب یخ بعد از غذا بپرهیزید بلکه بهتر است از مصرف خوردنیهای خیلی سرد مانند دسر، بستنی و… نیز اجتناب کنید. با ترک کردن این عادت نادرست غذاها و بخصوص غذاهای چرب با روند طبیعی وارد معده شده و راحتتر از طریق تماس با ترشحات دستگاه گوارش هضم میشوند.
رقیق شدن اسید معده و خطرات در پی آن:
اسید معدهای که توسط بدن و برای هضم غذاهای مصرفی تولید میشود بسیار متعادل و مناسب وظیفه است. اگر خوردن آب یخ را بعد از غذا به یک عادت تبدیل کنید، اسید معده رقیق شده و تاثیر هضم کنندگی آن کاهش پیدا میکند. در نتیجه معده برای تجزیه کردن غذاهای مصرف شده دچار مشکل شده و از آن بدتر اینکه این مواد غذایی در معده باقی میمانند تا اسید رقیقشده به حالت اول برگشته و بتواند وظیفه خود یعنی تجزیه غذاها را به درستی انجام دهند. در این مدت زمانی که مواد غذایی در معده تلنبار میشوند زمان کافی برای اکسید شدن و تولید باکتری هایی که باعث معده درد میشوند وجود دارد.
یبوست:
آشامیدن آب هم دمای اتاق به دستگاه گوارش کمک می کند، درحالی که مصرف آب یخ موجب بروز یبوست در بدن می شود. ماده غذایی که از دستگاه گوارش می گذرد، سفت و منجمد می شود. این در حالی است که روده ها منقبض گردیده و در دفع کردن مدفوع مشکل ایجاد می شود.
سردرد:
همان گونه که خوردن بستنی باعث به اصطلاح یخ زدن عصب های مغز می شود، خوردن آب یخ نیز همین حالت را ایجاد می کند. آب یخ باعث می شود خیلی از عصب های حساس ستون فقرات عکس العمل مناسب نداشته باشند. این پیغام سریع به مغز منتقل می شود که این امر به نوبه خود باعث سردردهای موقت و دایم می شود.
احساس خستگی:
از آنجایی که خوردن آب یخ بعد از غذا، انرژی دریافتی بیهوده صرف هضم غذا و همچنین بازگرداندن دمای بدن به حالت عادی میشود، فرد احساس خستگی میکند و میل زیادی به خوابیدن یا حداقل استراحت کردن دارد. در واقع نوشیدن یک لیوان آب یخ باعث ایجاد خستگی جسمی و سستی و کسالت روحی میشود.
چند پیشنهاد:
از نوشیدن آب خیلی سرد و یا نوشیدنی خیلی داغ بپرهیزید.
پس از بیدار شدن از خواب، یک لیوان آب با دمای محیط میل نمایید.
چند قطره آب لیموترش به آب اضافه کنید تا به خوبی رفع عطش نماید.
در نظر داشته باشید که چای، قهوه یا آبمیوه ها با وجود فواید خود، کمبود آب را برطرف نمی سازند.
در طول روز و در فواصل مناسب آب بنوشید تا از پر شدن مثانه یا احتمال حالت تهوع به دلیل نوشیدن آب زیاد جلوگیری شود.
